Elsa bevindt zich graag op het grensvlak tussen figuratief en abstract. Dit doet ze in de vorm van linosnedes, schilderijen en (inkt)tekeningen, van kaartjes tot grote doeken.

Een geliefd onderwerp in haar werk is het vrouwenlichaam. Die fascinatie komt voort uit een innerlijke strijd, waarbij het gezond verstand vecht tegen een eeuwig aanwezige beoordelende blik van zowel buitenaf als binnenin. Die ‘male gaze’ legt vrouwen continu langs de seksuele meetlat.

Kunst maken van het vrouwenlichaam met een ‘female gaze’, waarbij het lichaam mag zijn zoals het is in al haar gewoonheid en bijzonderheid, werkt therapeutisch voor Elsa, die hiermee niet alleen haar eigen geïnternaliseerde male gaze probeert om te buigen naar zachtheid, maar ook hoopt de toeschouwer een spiegel voor te houden.

Hiernaast vindt Elsa inspiratie in de natuur, waar ook geen onderscheid wordt gemaakt in uiterlijk en daarom altijd mooi is, ook in de seizoenen zonder bloei.

︎

2026 De Bruiserij, groepsexpositie, Amare, Den Haag.