Hans Andries
Kuiper
Hans schildert met acrylverf op papier. Zijn werk ontstaat vanuit herinneringen: indrukken van recente momenten, maar ook beelden die hij al veel langer met zich meedraagt. Wandelingen, fietstochten en observaties vanuit de auto vormen een belangrijke inspiratiebron. Zeegezichten en landschappen, vaak met een herkenbaar Nederlands karakter, keren regelmatig terug.
Zijn manier van werken is direct en intuïtief. Hans zet zijn voorstellingen snel op papier, alsof hij een sfeer probeert vast te leggen voordat deze vervaagt. Het schilderproces bestaat uit reageren en bijstellen: verf wordt aangebracht, verschoven en opnieuw overwogen. Spelen met kleur, vorm en materiaal is daarbij essentieel — het beeld moet kloppen in gevoel.
Een belangrijk onderdeel van zijn werkwijze ligt in het kijken. Hans neemt letterlijk afstand van zijn schilderijen en onderzoekt aandachtig of het werk in balans is. Dit geconcentreerde, onderzoekende kijken is even bepalend als het schilderen zelf.
De beelden die ontstaan zijn geen letterlijke weergaven van bestaande plekken. Hans creëert samengestelde landschappen en straten die niet direct verwijzen naar een specifieke locatie, maar wel een sterke herkenbaarheid dragen. Een straat kan doen denken aan Den Haag of Amsterdam — niet exact, maar voelbaar aanwezig.
Zijn schilderijen komen voort uit wat in zijn herinnering is blijven hangen: sferen, structuren en indrukken die zich in zijn binnenwereld hebben gevormd. Elk werk staat voor een persoonlijke, schilderachtige werkelijkheid.
︎
2026 De Bruiserij, groepsexpositie, Amare, Den Haag.
Zijn manier van werken is direct en intuïtief. Hans zet zijn voorstellingen snel op papier, alsof hij een sfeer probeert vast te leggen voordat deze vervaagt. Het schilderproces bestaat uit reageren en bijstellen: verf wordt aangebracht, verschoven en opnieuw overwogen. Spelen met kleur, vorm en materiaal is daarbij essentieel — het beeld moet kloppen in gevoel.
Een belangrijk onderdeel van zijn werkwijze ligt in het kijken. Hans neemt letterlijk afstand van zijn schilderijen en onderzoekt aandachtig of het werk in balans is. Dit geconcentreerde, onderzoekende kijken is even bepalend als het schilderen zelf.
De beelden die ontstaan zijn geen letterlijke weergaven van bestaande plekken. Hans creëert samengestelde landschappen en straten die niet direct verwijzen naar een specifieke locatie, maar wel een sterke herkenbaarheid dragen. Een straat kan doen denken aan Den Haag of Amsterdam — niet exact, maar voelbaar aanwezig.
Zijn schilderijen komen voort uit wat in zijn herinnering is blijven hangen: sferen, structuren en indrukken die zich in zijn binnenwereld hebben gevormd. Elk werk staat voor een persoonlijke, schilderachtige werkelijkheid.
︎
2026 De Bruiserij, groepsexpositie, Amare, Den Haag.

